ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ଆପୋଲୋଜେଟିକ୍ସରେ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନଟି ସବୁଠାରୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ଅନେକ ସମୟରେ ଲୋକେ ଭାବନ୍ତି, "ସବୁ ଧର୍ମ ତ ଭଲ ଶିକ୍ଷା ଦିଏ, ତେବେ ଯୀଶୁ ହିଁ କାହିଁକି ଏକମାତ୍ର ପଥ?" ବାଇବଲ ଅନୁସାରେ, ଏହା କୌଣସି ପକ୍ଷପାତିତା ନୁହେଁ, ବରଂ ଏହା ପଛରେ ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ନିୟମ ଓ ସତ୍ୟତା ରହିଛି।
ଆସନ୍ତୁ ଏହି ବିଷୟକୁ ୪ଟି ମୁଖ୍ୟ ପଏଣ୍ଟ ମାଧ୍ୟମରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବୁଝିବା:
୧. ସମସ୍ୟାର ଗଭୀରତା: ପାପର ସ୍ୱଭାବ ଓ ଏହାର ପରିଣାମ
ଯୀଶୁ କାହିଁକି ଏକମାତ୍ର ପଥ, ତାହା ବୁଝିବା ପୂର୍ବରୁ ଆମକୁ ବୁଝିବାକୁ ହେବ ଯେ ମନୁଷ୍ୟର ପ୍ରକୃତ ସମସ୍ୟା କ’ଣ?
**ପାପର ବେତନ ମୃତ୍ୟୁ:** ବାଇବଲ କହେ, ସମସ୍ତେ ତ ପାପ କରିଅଛନ୍ତି, ପୁଣି ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଗୌରବରହିତ ହୋଇଅଛନ୍ତି,
(ରୋମୀ 3:23)। ପାପ କେବଳ କୌଣସି ଖରାପ କାମ ନୁହେଁ, ଏହା ହେଉଛି ପବିତ୍ର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିଦ୍ରୋହ । ସେହି ପବିତ୍ର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନ୍ୟାୟ ଅନୁସାରେ, ପାପର ଦଣ୍ଡ ହେଉଛି ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ମୃତ୍ୟୁ ଅର୍ଥାତ୍ ଈଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ସଦାକାଳ ପାଇଁ ଅଲଗା ହୋଇଯିବା ।
**ସତ୍କର୍ମ ଦ୍ଵାରା ମୁକ୍ତି ଅସମ୍ଭବ:** ମଣିଷ ନିଜ ଚେଷ୍ଟାରେ, ଦାନ-ଧର୍ମ ବା ଭଲ କାମ କରି ନିଜ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବ ନାହିଁ। ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ, ଯଦି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି କାହାକୁ ହତ୍ୟା କରେ, ତେବେ ସେ ବିଚାରପତିଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ କହିପାରିବ ନାହିଁ ଯେ "ମୁଁ ଅନ୍ୟ ସମୟରେ ବହୁତ ଭଲ କାମ କରିଛି, ତେଣୁ ମୋତେ କ୍ଷମା କରିଦିଅନ୍ତୁ।" ନ୍ୟାୟ ଅନୁସାରେ ତାକୁ ଦଣ୍ଡ ମିଳିବା ନିଶ୍ଚିତ। ସେହିପରି ଆମର ଭଲ କାମ ଆମର ପାପକୁ ଧୋଇପାରେ ନାହିଁ ।
୨. ସମାଧାନ: ବଦଳ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ (Substitutionary Atonement)
ଈଶ୍ୱର ଯେପରି ପ୍ରେମମୟ, ସେହିପରି ସେ ନ୍ୟାୟବାନ ମଧ୍ୟ। ସେ ପାପକୁ ଏମିତି ବିନା ଦଣ୍ଡରେ ଛାଡ଼ି ପାରିବେ ନାହିଁ, କାରଣ ତାହା କଲେ ସେ ନିଜର ପବିତ୍ରତା ଓ ନ୍ୟାୟ ହରାଇବେ। ତେଣୁ, ଆମ ପାପର ଦଣ୍ଡ ବିଚାର ହେବା ଜରୁରୀ ଥିଲା।
> **ଦଣ୍ଡର ବଦଳ:** ଯେହେତୁ ସବୁ ମଣିଷ ପାପୀ, ଜଣେ ପାପୀ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ପାପୀର ଦଣ୍ଡ ନିଜ ମୁଣ୍ଡକୁ ନେଇପାରିବ ନାହିଁ। କେବଳ ଜଣେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଷ୍ପାପ (Sinless) ବ୍ୟକ୍ତି ହିଁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବଳିଦାନ ହୋଇପାରିବେ। ଇତିହାସରେ କେବଳ ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହିଁ ଏକମାତ୍ର ବ୍ୟକ୍ତି ଥିଲେ, ଯିଏ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାପହୀନ ଥିଲେ।
>
ସେ କ୍ରୁଶ ଉପରେ ଆମର ସମସ୍ତ ପାପ, ଅଭିଶାପ ଓ ଦଣ୍ଡ ନିଜ ଉପରକୁ ନେଇଗଲେ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଯେଉଁ କ୍ରୋଧ ପାପ ଯୋଗୁଁ ଆମ ଉପରେ ପଡ଼ିବାର ଥିଲା, ତାହା ଯୀଶୁ ନିଜ ଉପରେ ସହିନେଲେ। ଏହାକୁ ହିଁ ବାଇବଲରେ **"ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ"** କୁହାଯାଏ ।
୩. ଯୀଶୁଙ୍କ ଅନନ୍ୟତା (What makes Jesus Unique?)
ଅନ୍ୟ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଗୁରୁ କିମ୍ବା ଧର୍ମ ପ୍ରବର୍ତ୍ତକମାନଙ୍କ ସହ ଯୀଶୁଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ପାର୍ଥକ୍ୟ କ’ଣ?
* **ଅନ୍ୟମାନେ ପଥ ଦେଖାଇଲେ, ଯୀଶୁ ନିଜେ ପଥ ହେଲେ:** ଅନ୍ୟ ଧର୍ମଗୁରୁମାନେ କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ମୁକ୍ତିର ରାସ୍ତା ଦେଖାଉଛି।" ମାତ୍ର ଯୀଶୁ କହିଲେ, ଯୀଶୁ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, ମୁଁ ପଥ, ସତ୍ୟ ଓ ଜୀବନ; ମୋʼ ଦେଇ ନ ଗଲେ କେହି ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଏ ନାହିଁ । (ଯୋହନ 14:6)
* **ଈଶ୍ଵର ମଣିଷ ହେଲେ:** ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଧର୍ମରେ ମଣିଷ ଭଗବାନଙ୍କ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରେ (କର୍ମ, ଜ୍ଞାନ ବା ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା)। ମାତ୍ର ବାଇବଲ କହେ, ମଣିଷ କେବେହେଲେ ନିଜ ଚେଷ୍ଟାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚି ପାରିବ ନାହିଁ, ତେଣୁ ସ୍ୱୟଂ ପରମେଶ୍ୱର ପ୍ରେମରେ ମଣିଷ ରୂପ ନେଇ ଆମ ପାଖକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିଲେ (Incarnation)।
* **ମୃତ୍ୟୁ ଉପରେ ବିଜୟ:** ସବୁ ଧର୍ମଗୁରୁଙ୍କ କବର ଆଜି ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ଶରୀରର ଅବଶେଷ ସହିତ ବିଦ୍ୟମାନ। ମାତ୍ର ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମୃତ୍ୟୁକୁ ପରାଜିତ କରି ତୃତୀୟ ଦିନରେ ପୁନର୍ବାର ଜୀବିତ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ଖାଲି କବର ଏହା ପ୍ରମାଣ କରେ ଯେ, ଯିଏ ନିଜେ ମୃତ୍ୟୁ ଉପରେ ବିଜୟୀ, ସେ ହିଁ ଅନ୍ୟକୁ ଅନନ୍ତ ଜୀବନ ଦେଇପାରିବେ।
## ୪. ଅନୁଗ୍ରହ ବନାମ କର୍ମ (Grace vs. Works)
ବାଇବଲରେ ଲେଖାଅଛି:
> "କାରଣ ଅନୁଗ୍ରହରେ ବିଶ୍ଵାସ ଦ୍ଵାରା ତୁମ୍ଭେମାନେ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇଅଛ; ତାହା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିଜଠାରୁ ହୋଇ ନାହିଁ, ତାହା ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଦାନ, (ଏଫିସୀୟ 2:8)
>
ପୃଥିବୀର ବାକି ସବୁ ନିୟମ କହେ, "ତୁମେ ନିଜେ କାମ କର, ତେବେ ଯାଇ ଫଳ ପାଇବ।" ମାତ୍ର ବାଇବଲ କହେ, "ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଯାହା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାର ଥିଲା, ତାହା ଯୀଶୁ କ୍ରୁଶ ଉପରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଇଛନ୍ତି" ( ସମାପ୍ତ ହେଲା" - ଯୋହନ ୧୯:୩୦) । ଆମକୁ କେବଳ ସେହି ଦାନକୁ ବିଶ୍ୱାସ ଓ ନମ୍ରତା ସହିତ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ହେବ।
1. ନ୍ୟାୟର ଆବଶ୍ୟକତା
ମନୁଷ୍ୟର ପାପ
ପବିତ୍ର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମନୁଷ୍ୟ ପାପୀ ହେଲା ଏବଂ ନିଜ ଚେଷ୍ଟାରେ ସେହି ଦୂରତାକୁ ପୂରଣ କରିବା ଅସମ୍ଭବ ହେଲା।
2. ପ୍ରେମର ପଦକ୍ଷେପ
ଯୀଶୁଙ୍କ ଆଗମନ
ପରମେଶ୍ୱର ମନୁଷ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ନିଜେ ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ରୂପରେ ପୃଥିବୀକୁ ଆସିଲେ।
3. ବଳିଦାନ ଓ ମୂଲ୍ୟ
କ୍ରୁଶର ମୃତ୍ୟୁ
ଯୀଶୁ କ୍ରୁଶ ଉପରେ ଆମ ପାପର ସମସ୍ତ ଦଣ୍ଡ ନିଜ ଉପରକୁ ନେଇ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତର ମୂଲ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ସୁଝିଦେଲେ।
4. ପରିତ୍ରାଣର ପ୍ରାପ୍ତି
ବିଶ୍ଵାସ ଦ୍ଵାରା ଦାନ
ଯେତେବେଳେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରି ଯୀଶୁଙ୍କ ବଳିଦାନ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରେ, ସେ ମାଗଣାରେ ମୁକ୍ତି ବା ଅନନ୍ତ ଜୀବନ ପାଏ ।
## ଉପସଂହାର
ଯଦି ପରିତ୍ରାଣ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ଥାନ୍ତା (ଯେପରିକି ଭଲ କାମ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ମାର୍ଗ), ତେବେ ପରମେଶ୍ୱର କଦାପି ନିଜ ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର ଯୀଶୁଙ୍କୁ କ୍ରୁଶର ସେହି ଅତି କଷ୍ଟଦାୟକ ମୃତ୍ୟୁ ସହିବାକୁ ଦେଇନଥାନ୍ତେ। ଯୀଶୁଙ୍କ କ୍ରୁଶୀୟ ମୃତ୍ୟୁ ହିଁ ପ୍ରମାଣ କରେ ଯେ ମନୁଷ୍ୟର ପରିତ୍ରାଣ ପାଇଁ ମହାବିଶ୍ୱରେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦ୍ୱିତୀୟ ପଥ ନାହିଁ। ସେ କେବଳ ଏକ ଧର୍ମର ପ୍ରବର୍ତ୍ତକ ନୁହନ୍ତି, ସେ ସାରା ମାନବଜାତିର ଏକମାତ୍ର ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ।
Article by Jemes Mukunda
