Thursday, May 29, 2025

ବାଇବଲର ବିଶ୍ୱସନୀୟତା

 

ବାଇବଲ ହେଉଛି ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ ଧର୍ମର ମୂଳ ଗ୍ରନ୍ଥ, ଯାହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ। କିନ୍ତୁ ଅନେକେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠାନ୍ତି: ବାଇବଲ କ’ଣ ସତରେ ବିଶ୍ୱସନୀୟ? ଏହା କେବଳ ଏକ ପୁରୁଣା ଗଳ୍ପ ନୁହେଁ ତ? ଆସନ୍ତୁ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଖୋଜିବା।





୧. ଐତିହାସିକ ପ୍ରମାଣ

ବାଇବଲର ଅନେକ ବିବରଣୀ ପୁରାତନ ଇତିହାସ ସହିତ ମେଳ ଖାଏ। ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ, ଲୂକ ଲିଖିତ ସୁସମାଚାରରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ରୋମୀୟ ଶାସକ ଓ ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକର ନାମ, ପୁରାତତ୍ତ୍ୱ ଖନନରେ ମିଳିଥିବା ପ୍ରମାଣ ସହିତ ସମାନ। ପୁରାତନ ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ଦାଉଦଙ୍କ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ମଧ୍ୟ ତେଲ ଦାନ ଖନନରେ ମିଳିଥିବା ଶିଳାଲେଖରେ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଛି।

୨. ପାଣ୍ଡୁଲିପିର ସଂଖ୍ୟା ଓ ସଂରକ୍ଷଣ

ବାଇବଲର ପାଣ୍ଡୁଲିପିଗୁଡ଼ିକ ଅନ୍ୟ ପୁରାତନ ଗ୍ରନ୍ଥମାନଙ୍କ ତୁଳନାରେ ଅଧିକ ସଂଖ୍ୟାରେ ଓ ଅଧିକ ସଠିକ ଭାବେ ସଂରକ୍ଷିତ। ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ, ନୂତନ ନିୟମର ପାଣ୍ଡୁଲିପିର ପ୍ରାୟ ୫,୮୦୦ ଗ୍ରୀକ୍ ପ୍ରତିଲିପି ରହିଛି, ଯାହା ହୋମରଙ୍କ ଇଲିୟାଡର ୬୪୩ ପ୍ରତିଲିପିଠାରୁ ଅନେକ ଗୁଣ ଅଧିକ। ଏହା ଛଡ଼ା, ମୃତ ସାଗର ପାଣ୍ଡୁଲିପି (Dead Sea Scrolls) ପୁରାତନ ନିୟମର ସଠିକତାକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରିଛି।

୩. ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବାଣୀର ପୂରଣ

ବାଇବଲରେ ଥିବା ଅନେକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବାଣୀ ସଠିକ ଭାବେ ପୂରଣ ହୋଇଛି। ଯେମିତି, ଯିଶାଇୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବାଣୀ କରିଥିଲେ ଯେ ମସିହ ଜଣେ କୁମାରୀଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେବେ (ଯିଶାଇୟ ୭:୧୪), ଯାହା ଯୀଶୁଙ୍କ ଜନ୍ମରେ ପୂରଣ ହେଲା। ଏହା ବାଇବଲର ଐଶ୍ୱରୀୟ ପ୍ରେରଣାକୁ ସୂଚାଏ। ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଜନ୍ମରୁ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟତ ବାଣୀ ସଫଳ ହୋଇଛି।

ଉପସଂହାର

ବାଇବଲ କେବଳ ଏକ ଧାର୍ମିକ ଗ୍ରନ୍ଥ ନୁହେଁ, ବରଂ ଐତିହାସିକ, ପୁରାତାତ୍ତ୍ୱିକ ଓ ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବାଣୀଗତ ପ୍ରମାଣ ଦ୍ୱାରା ସମର୍ଥିତ। ଏହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଭାବେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା କେବଳ ବିଶ୍ୱାସ ନୁହେଁ, ବରଂ ତଥ୍ୟ ଓ ଯୁକ୍ତି ଉପରେ ଆଧାରିତ। ଆପଣ ମଧ୍ୟ ବାଇବଲ ଅଧ୍ୟୟନ କରି ଏହାର ସତ୍ୟତା ଅନୁଭବ କରିପାରନ୍ତି।


Article by James Mukunda 

Thursday, May 22, 2025

କେମିତି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ: ୧୦ଟି ବିନ୍ଦୁ

ଅବିଶ୍ୱାସ ସହିତ ପ୍ରାର୍ଥନା:

ସନ୍ଦେହ କରି ବା ବିଶ୍ୱାସ ବିନା ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। "କିନ୍ତୁ ସେ ବିଶ୍ୱାସରେ ମାଗୁ, ସନ୍ଦେହ ନ କରି, କାରଣ ଯେ ସନ୍ଦେହ କରେ, ସେ ସମୁଦ୍ରର ତରଙ୍ଗ ପରି।" (ଯାକୁବ ୧:୬)





ଅନୁତାପ ବିନା ପ୍ରାର୍ଥନା:

ପାପ ସ୍ୱୀକାର ନକରି ବା ଅନୁତାପ ବିନା ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ବାଧାର କାରଣ ହୁଏ। "ଯଦି ମୁଁ ମୋ ହୃଦୟରେ ଅନୀତି ରଖେ, ତେବେ ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ଶୁଣିବେ ନାହିଁ।" (ଗୀତସଂହିତା ୬୬:୧୮)


ଅହଙ୍କାର ସହିତ ପ୍ରାର୍ଥନା:

ଅହଙ୍କାରୀ ମନୋଭାବରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରେ ନାହିଁ। "ଈଶ୍ୱର ଅହଙ୍କାରୀମାନଙ୍କୁ ବିରୋଧ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ନମ୍ରମାନଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ ଦିଅନ୍ତି।" (ଯାକୁବ ୪:୬)



ସ୍ୱାର୍ଥପର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା:

କେବଳ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ବା ଲୋଭ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଭୁଲ୍। "ତୁମ୍ଭେ ମାଗୁଛ ଓ ପାଉଛ ନାହିଁ, କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ଭୁଲ୍‌ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ମାଗୁଛ।" (ଯାକୁବ ୪:୩)



ଅସମ୍ମାନ ସହିତ ପ୍ରାର୍ଥନା:

ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଉଚିତ୍ ସମ୍ମାନ ନଦେଇ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଅଗ୍ରାହ୍ୟ। "ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭୟ କର, ଓ ତାହାଙ୍କ ନାମକୁ ସମ୍ମାନ ଦିଅ।" (ମାଲାଖୀ ୧:୬)


ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କ୍ଷମା ନକରି ପ୍ରାର୍ଥନା:

ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା ନକରି ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ ଈଶ୍ୱର ଶୁଣନ୍ତି ନାହିଁ। "ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା ନ କର, ତୁମ୍ଭର ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପିତା ମଧ୍ୟ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରିବେ ନାହିଁ।" (ମାଥିଉ ୬:୧୫)


ଅସଚ୍ଚୋଟ ହୃଦୟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା:

ମିଛ ବା ଅସଚ୍ଚୋଟ ହୃଦୟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଅନୁଚିତ। "ପ୍ରଭୁ ସତ୍ୟ ହୃଦୟରୁ ଡାକୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ନିକଟତର ଅଛନ୍ତି।" (ଗୀତସଂହିତା ୧୪୫:୧୮)


ଅନିୟମିତ ବା ଅବହେଳାରେ ପ୍ରାର୍ଥନା:

ଅନିୟମିତ ବା ଅବହେଳାରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଫଳପ୍ରଦ ହୁଏ ନାହିଁ। "ନିରନ୍ତର ପ୍ରାର୍ଥନା କର।" (୧ ଥେସାଲନୀକୀୟ ୫:୧୭)


ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରି ପ୍ରାର୍ଥନା:

ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ବିଚାର ନକରି କେବଳ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଅନୁଚିତ। "ଯଦି ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ମାଗୁ, ସେ ଶୁଣନ୍ତି।" (୧ ଯୋହନ ୫:୧୪)


ଯୀଶୁଙ୍କ ନାମ ବିନା ପ୍ରାର୍ଥନା:

ଯୀଶୁଙ୍କ ନାମ ବିନା ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ବାଇବଲ ଅନୁସାରେ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ। "ତୁମ୍ଭେ ମୋ ନାମରେ ଯାହା ମାଗିବ, ତାହା ମୁଁ କରିବି।" (ଯୋହନ ୧୪:୧୪)


Article by Jemes Mukunda 


Tuesday, May 20, 2025

ବାଇବଲ ଅନୁସାରେ ଶୟତାନ କିଏ?



ବାଇବଲରେ ଶୟତାନ (ଡେଭିଲ) ହେଉଛି ଏକ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ସତ୍ତା, ଯିଏ ପାପ, ପ୍ରଲୋଭନ ଏବଂ ମନ୍ଦତାର ମୂଳ ରୂପେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି। ସେ ପ୍ରାୟତଃ  ଲୁଶିଫର ନାମରେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ। ବାଇବଲ ଅନୁସାରେ, ଶୟତାନ ମୂଳତଃ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟ ଜଣେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଦୂତ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଅହଙ୍କାର ଏବଂ ବିଦ୍ରୋହ ଯୋଗୁଁ ସେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଗଲେ ଓ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ବହିଷ୍କୃତ ହେଲେ (ଯିଶାଇୟ 14:12-15; ଯିହି. 28:12-17)।



ନୂତନ ନିୟମରେ, ଶୟତାନକୁ ପରିକ୍ଷକ (ମାଥିଉ 4:1-11), ମିଥ୍ୟାର ପିତା (ଯୋହନ 8:44), ଏବଂ ଏହି ଜଗତର ଅଧିପତି (ଯୋହନ 12:31) ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି। ସେ ମଣିଷମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ଦୂରେଇ ନେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ ଏବଂ ପାପରେ ପକାଇବାକୁ ପ୍ରୟାସ କରେ। ତଥାପି, ବାଇବଲ ଶିକ୍ଷା ଦିଏ ଯେ ଶୟତାନର ଶକ୍ତି ସୀମିତ ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଅଛି। ଶେଷରେ, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ (20:10) ଅନୁସାରେ, ଶୟତାନକୁ ପରାଜିତ କରାଯିବ ଏବଂ ଅନନ୍ତ ଦଣ୍ଡ ପାଇବ।


ଶୟତାନ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସମାନ ନୁହେଁ; ସେ ସୃଷ୍ଟ ଜୀବ ମାତ୍ର, ଯିଏ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ବିରୁଦ୍ଧରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, କିନ୍ତୁ ଶେଷରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନ୍ୟାୟ ଓ ଶକ୍ତି ସମ୍ମୁଖରେ ପରାସ୍ତ ହେବ।


Article by Jemes Mukunda 




ଯଦି ଈଶ୍ୱର ପ୍ରେମ, ତେବେ ଯୁଦ୍ଧ କାହିଁକି?


ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଆମେ ପ୍ରେମ, ଶାନ୍ତି ଓ ଦୟାର ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ଜାଣୁ। ବାଇବଲରେ କୁହାଯାଇଛି, “ଈଶ୍ୱର ପ୍ରେମ ଅଟନ୍ତି” (୧ ଯୋହନ ୪:୮)। କିନ୍ତୁ ଆମେ ଯେତେବେଳେ ବିଶ୍ୱରେ ଯୁଦ୍ଧ, ହିଂସା ଓ ଦୁଃଖ ଦେଖୁ, ତେବେ ମନରେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠେ: ଯଦି ଈଶ୍ୱର ପ୍ରେମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ତେବେ ଯୁଦ୍ଧ କାହିଁକି ହୁଏ? ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଖୋଜିବା ପାଇଁ ଆମେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସ୍ୱଭାବ, ମଣିଷର ସ୍ୱାଧୀନ ଇଚ୍ଛା ଓ ଶାସ୍ତ୍ରର ଶିକ୍ଷାକୁ ଦେଖିବା ଆବଶ୍ୟକ।


ଯୁଦ୍ଧ 



 ମଣିଷକୁ ସ୍ୱାଧୀନତା ଦେଇ ଈଶ୍ୱର ମଣିଷକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି ଏକ ଅନନ୍ୟ ଉପହାର ଦେଇ: ସ୍ୱାଧୀନ ଇଚ୍ଛା। ଏହା ମାନେ ମଣିଷ ନିଜର ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବାର ସ୍ୱାଧୀନତା ପାଇଛି। ଈଶ୍ୱର ଚାହୁଁଥିଲେ ମଣିଷକୁ ରୋବଟ ପରି ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରିଥାନ୍ତେ, କିନ୍ତୁ ସେ ମଣିଷକୁ ପ୍ରେମ ଓ ବିଶ୍ୱାସରେ ନିଜ ସହ ସମ୍ପର୍କ ଗଢ଼ିବାର ସୁଯୋଗ ଦେଇଛନ୍ତି। ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ମଣିଷ ଏହି ସ୍ୱାଧୀନତାର ଅପବ୍ୟବହାର କରି ପାପ, ଲୋଭ ଓ ହିଂସାକୁ ବାଛିଛି, ଯାହା ଯୁଦ୍ଧର ମୂଳ କାରଣ।


ବାଇବଲରେ ଆଦମ ଓ ହବାଙ୍କ ପାପ (ଆଦିପୁସ୍ତକ ୩) ଦେଖାଏ ଯେ ମଣିଷର ଅବାଧ୍ୟତା ଜଗତରେ ଦୁଃଖ ଓ ଅଶାନ୍ତି ଆଣିଛି। ଯୁଦ୍ଧ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ନୁହେଁ, ବରଂ ମଣିଷର ଭୁଲ ନିଷ୍ପତ୍ତିର ପରିଣାମ। ଈଶ୍ୱର ପ୍ରେମ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ମଣିଷକୁ ଜବରଦସ୍ତି ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ, କାରଣ ପ୍ରକୃତ ପ୍ରେମ ସ୍ୱାଧୀନତା ଦେଇଥାଏ।


ଯୁଦ୍ଧର ମୂଳ:  ଯୁଦ୍ଧର କାରଣ ହେଉଛି ମଣିଷର ଲୋଭ, ଘୃଣା, ଅହଂକାର ଓ ଅନ୍ୟାୟ। ଯାକୁବ ୪:୧-୨ କହୁଛି, “ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ଓ ବିବାଦ କେଉଁଠାରୁ ହୁଏ? କଅଣ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅଙ୍ଗପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ସୁଖାଭିଳାଷରୁ ନୁହେଁ?” ଏହା ଦର୍ଶାଏ ଯେ ଯୁଦ୍ଧ ମଣିଷର ଅନ୍ତରରେ ଥିବା ପାପରୁ ଜନ୍ମେ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅଭାବରୁ ନୁହେଁ।


ଓଡ଼ିଶାର ପ୍ରେକ୍ଷାପଟରେ ଚିନ୍ତା କଲେ, ଆମେ ଦେଖୁ ଯେ ଅନେକ ସଂଘର୍ଷ—ଜାତି, ଧର୍ମ କିମ୍ବା ସମ୍ପତ୍ତି ନେଇ—ମାନବୀୟ ବିଭେଦରୁ ଉପୁଜେ। ଈଶ୍ୱର ଏହାକୁ ଚାହୁଁନାହାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମଣିଷର ନିଷ୍ପତ୍ତି ଏହାକୁ ସୃଷ୍ଟି କରେ।


 ଯୁଦ୍ଧ, ପାପ, ଲୋଭ, ହିଂସା ଓ ଅନ୍ୟାୟ ଜଗତରେ ମଧ୍ୟ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରେମ ଅକ୍ଷୁଣ୍ଣ ରହିଛି। ସେ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ପଠାଇ ମଣିଷକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଦେବାର ପଥ ଦେଖାଇଛନ୍ତି (ଯୋହନ ୩:୧୬)। ଯୀଶୁ ଶାନ୍ତିର ରାଜକୁମାର (ଯିଶାଇୟ ୯:୬) ଭାବେ ଆସି ଶିଖାଇଛନ୍ତି, “ତୁମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କର” (ମାଥିଉ ୫:୪୪)। ଈଶ୍ୱର ମଣିଷକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରି ଶାନ୍ତି ଆଣିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଏହା ମଣିଷର ସହଯୋଗ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ।


ଈଶ୍ୱର ମଧ୍ୟ ଶେଷ ଦିନରେ ଏକ ନୂତନ ଜଗତ ସୃଷ୍ଟି କରିବେ, ଯେଉଁଠାରେ “ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋତକକୁ ପୋଛିଦେବେ” ଓ ଯୁଦ୍ଧ ଆଉ ରହିବ ନାହିଁ (ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ୨୧:୪)। ଏହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରେମର ଚରମ ବିଜୟ।


ଯୁଦ୍ଧ, ପାପ, ଲୋଭ, ହିଂସା ଓ ଅନ୍ୟାୟ ଜଗତରେ ଥିଲେ ହେଁ, ଶାନ୍ତି ଆଣିବା ଆମ ଦାୟିତ୍ୱ। ଓଡ଼ିଶାରେ ଆମେ ଆମ ସମାଜରେ ପ୍ରେମ, ସମ୍ମାନ ଓ ଏକତା ଗଢ଼ି ଶାନ୍ତିର ବାର୍ତ୍ତା ପ୍ରଚାର କରିପାରିବା। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରେମ ଆମକୁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରିବାକୁ ଓ ନ୍ୟାୟ ପାଇଁ କାମ କରିବାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଏ। ଆମେ ଯୀଶୁଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ଅନୁସରଣ କରି ନିଜ ଜୀବନରେ ଶାନ୍ତିର ଉଦାହରଣ ହେବା ଉଚିତ।


ଉପସଂହାର : ଈଶ୍ୱର ପ୍ରେମର ପ୍ରତୀକ, କିନ୍ତୁ ଯୁଦ୍ଧ ମଣିଷର ସ୍ୱାଧୀନ ଇଚ୍ଛା ଓ ପାପର ଫଳ। ଈଶ୍ୱର ଆମକୁ ଶାନ୍ତି ଓ ମୁକ୍ତିର ପଥ ଦେଖାଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପ୍ରେମ ଶେଷରେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖକୁ ଜୟ କରିବ। ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରେମରେ ବିଶ୍ୱାସ ରଖି ଶାନ୍ତି ଓ ନ୍ୟାୟ ପାଇଁ କାମ କରୁ। ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ, ଆମେ ଏକ ଉତ୍ତମ ଜଗତ ଗଢ଼ିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରିବା।


    Thank You 

 Jemes Mukunda 











Monday, May 19, 2025

ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାର କାହିଁକି ଜରୁରୀ? (Why Evangelism Matters)

 

ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାର କରିବା (ଇଭାଞ୍ଜେଲିଜମ୍) ହେଉଛି ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟ ଜୀବନର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଅଂଶ। ଯୀଶୁଙ୍କ ଶେଷ ଆଦେଶ ଥିଲା: *ପୁଣି, ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ସମୁଦାୟ ଜଗତକୁ ଯାଇ ସମସ୍ତ ମାନବଜାତି ନିକଟରେ ସୁସମାଚାର ଘୋଷଣା କର।*

ମାର୍କ 16:15 


।ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାର ଭିଡିଓ

ପ୍ରଚାର ସମୟ 


ମାନବ ଜାତି ପରିତ୍ରାଣ ଚାହାଁନ୍ତି କାରଣ ସେମାନେ ପାପରେ ଅନ୍ଧକାରରେ ଅଛନ୍ତି। *ତେବେ ଯାହାଙ୍କୁ ସେମାନେ ବିଶ୍ଵାସ କରି ନାହାନ୍ତି, ତାହାଙ୍କ ନିକଟରେ କିପରି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବେ? ପୁଣି ଯାହାଙ୍କ କଥା ସେମାନେ ଶୁଣି ନାହାନ୍ତି, କିପରି ତାହାଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ଵାସ କରିବେ? ଆଉ ପ୍ରଚାରକ ବିନା ସେମାନେ କିପରି ଶୁଣିବେ?* ରୋମୀ 10:14


ଏଥି ନିମନ୍ତେ ସାଧୁ ପାଉଲ କହନ୍ତି:

*କାରଣ ମୁଁ ସୁସମାଚାର ସମ୍ଵନ୍ଧରେ ଲଜ୍ଜାବୋଧ କରେ ନାହିଁ, ଯେଣୁ ତାହା ପ୍ରତ୍ୟେକ ବିଶ୍ଵାସୀ ପକ୍ଷରେ ପରିତ୍ରାଣ ନିମନ୍ତେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଶକ୍ତି ଅଟେ, ପ୍ରଥମତଃ ଯିହୁଦୀ ପକ୍ଷରେ, ଆଉ ମଧ୍ୟ ଗ୍ରୀକ୍ ପକ୍ଷରେ।*

ରୋମୀ 1:16

ଏହା କେବଳ ଆଦେଶ ନୁହେଁ—ଏହା ଉପକାର ଓ ପ୍ରେମର କାର୍ଯ୍ୟ। ଯଦି ଯୀଶୁଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ପରିତ୍ରାଣ ମିଳେ, ତେବେ ତାଙ୍କୁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଜଡ଼ିତ କରିବା ଆମର ଦାୟିତ୍ୱ।


ଈଶ୍ୱର ଆମକୁ କାହିଁକି ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି? କାରଣ ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି ଓ ଆମ ମାଧ୍ୟମରେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଇବାକୁ ଚାହାନ୍ତି।

Saturday, May 17, 2025

ପରିତ୍ରାଣ କ’ଣ? (What is Salvation?)

ପରିତ୍ରାଣ ହେଉଛି ବାଇବଲର କେନ୍ଦ୍ର ବିଷୟ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣିଷ ପାପ କରିଛନ୍ତି ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ଗୌରବରୁ ଉଣା ପଡିଛନ୍ତି ।(ରୋମୀ 3:23)। ପାପ ଆମକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଠାରୁ ଅଲଗା କରେ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଆଣିଦିଏ (ରୋମୀୟ 6:23)।


ତେବେ ଖୁସି ଖବର ହେଉଛି: ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାପର  ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ ସ୍ୱରୂପେ କୃଶ ଉପରେ  ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କଲେ, କବର ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ ଓ ତୃତୀୟ ଦିବସରେ ପୁନଃ ଜୀବିତ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ଆମେ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇଅଛୁ —କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ, ଅନୁଗ୍ରହ ଦ୍ୱାରା (ଏଫିସୀୟ 2:8–9)।





ପରିତ୍ରାଣର ତିନୋଟି ପର୍ଯ୍ୟାୟ:

୧.ଧାର୍ମିକ ଗଣନା(Justification): ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ଵାରା ଧାର୍ମିକ ଗଣନା ହେବା ଅର୍ଥାତ୍ ଈଶ୍ଵର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଧାର୍ମିକ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି ।


୨.ପବିତ୍ରୀକରଣ(Sanctification): ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ପବିତ୍ରତା ଦେଖାଯିବା ।


୩.ଗୌରବାନ୍ଵିତ(Glorification): ଚିରନ୍ତନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପବିତ୍ରତା ବା ମହିମାମୟ ଶରୀର ଧାରଣ କରିବା।



ପରିତ୍ରାଣ ହେଉଛି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ଆତ୍ମିକ ସମ୍ପର୍କର ପୁନଃସ୍ଥାପନ।





Friday, May 16, 2025

ତ୍ରିଏକ ଈଶ୍ୱର (Trinity): ଏକ ମାତ୍ର ଈଶ୍ୱର, ତିନି ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ

 

ତ୍ରିଏକ ଈଶ୍ୱର ହେଉଛି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଧର୍ମର ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଶିକ୍ଷା। ଏହା କହେ, ଗୋଟିଏ ଈଶ୍ୱର ଅଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେ ତିନି ଅଲଗା ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱରେ ଅବସ୍ଥାନ କରନ୍ତି—ପିତା, ପୁତ୍ର ଓ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା।




*ଯୀଶୁ ବାପ୍ତିଜିତହେଲାକ୍ଷଣି ଜଳରୁ ଉଠି ଆସିଲେ, ଆଉ ଦେଖ, ଆକାଶ ଉନ୍ମୁକ୍ତ ହେଲା, ପୁଣି ସେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଆତ୍ମାଙ୍କୁ କପୋତ ପରି ଅବତରଣ କରି ଆପଣା ଉପରକୁ ଆସିବା ଦେଖିଲେ। ଆଉ ଦେଖ, ଆକାଶରୁ ଏହି ବାଣୀ ହେଲା, ଏ ଆମ୍ଭର ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର, ଏହାଙ୍କଠାରେ ଆମ୍ଭର ପରମ ସନ୍ତୋଷ, ।*

ମାଥିଉ 3:16-17


ମାଥିଉ 3:16–17 ରେ ଦେଖାଯାଏ, ଯେଉଁଠି ଯୀଶୁଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ସମୟରେ ପିତା କଥା କହୁଛନ୍ତି, ପୁତ୍ର ଜଳରେ ଅଛନ୍ତି, ଓ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଅବତରଣ କରୁଛନ୍ତି। ଏହା ତିନି ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱର ଏକତ୍ୱ ପ୍ରମାଣିତ କରେ।


ଯେପରି ସାର୍ବଜନୀନ ଭାବେ ଆମେ ତୃଟିପୂର୍ଣ୍ଣ ବୁଝିପାରୁନାହିଁ, ତଥାପି ତ୍ରିଏକ ଈଶ୍ୱର ଅସଙ୍ଗତ ନୁହେଁ। ସେ ଏକତାରେ ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ସଦା ପ୍ରେମ ଓ ସମ୍ପର୍କରେ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ଧାରଣା ଦେଖାଏ ଯେ ଈଶ୍ୱର ମାତ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନୁହେଁ—ସେ ପ୍ରେମମୟ ଓ ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ଅଟୁଟ ସମ୍ପର୍କ ଅଟୁଟ ରଖନ୍ତି।