ଯଦି ଈଶ୍ୱର ପ୍ରେମ, ତେବେ ଯୁଦ୍ଧ କାହିଁକି?

ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଆମେ ପ୍ରେମ, ଶାନ୍ତି ଓ ଦୟାର ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ଜାଣୁ। ବାଇବଲରେ କୁହାଯାଇଛି, “ଈଶ୍ୱର ପ୍ରେମ ଅଟନ୍ତି” (୧ ଯୋହନ ୪:୮)। କିନ୍ତୁ ଆମେ ଯେତେବେଳେ ବିଶ୍ୱରେ ଯୁଦ୍ଧ, ହିଂସା ଓ ଦୁଃଖ ଦେଖୁ, ତେବେ ମନରେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠେ: ଯଦି ଈଶ୍ୱର ପ୍ରେମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ତେବେ ଯୁଦ୍ଧ କାହିଁକି ହୁଏ? ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଖୋଜିବା ପାଇଁ ଆମେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସ୍ୱଭାବ, ମଣିଷର ସ୍ୱାଧୀନ ଇଚ୍ଛା ଓ ଶାସ୍ତ୍ରର ଶିକ୍ଷାକୁ ଦେଖିବା ଆବଶ୍ୟକ।

ଯୁଦ୍ଧ 

 ମଣିଷକୁ ସ୍ୱାଧୀନତା ଦେଇ ଈଶ୍ୱର ମଣିଷକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି ଏକ ଅନନ୍ୟ ଉପହାର ଦେଇ: ସ୍ୱାଧୀନ ଇଚ୍ଛା। ଏହା ମାନେ ମଣିଷ ନିଜର ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବାର ସ୍ୱାଧୀନତା ପାଇଛି। ଈଶ୍ୱର ଚାହୁଁଥିଲେ ମଣିଷକୁ ରୋବଟ ପରି ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରିଥାନ୍ତେ, କିନ୍ତୁ ସେ ମଣିଷକୁ ପ୍ରେମ ଓ ବିଶ୍ୱାସରେ ନିଜ ସହ ସମ୍ପର୍କ ଗଢ଼ିବାର ସୁଯୋଗ ଦେଇଛନ୍ତି। ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ମଣିଷ ଏହି ସ୍ୱାଧୀନତାର ଅପବ୍ୟବହାର କରି ପାପ, ଲୋଭ ଓ ହିଂସାକୁ ବାଛିଛି, ଯାହା ଯୁଦ୍ଧର ମୂଳ କାରଣ।

ବାଇବଲରେ ଆଦମ ଓ ହବାଙ୍କ ପାପ (ଆଦିପୁସ୍ତକ ୩) ଦେଖାଏ ଯେ ମଣିଷର ଅବାଧ୍ୟତା ଜଗତରେ ଦୁଃଖ ଓ ଅଶାନ୍ତି ଆଣିଛି। ଯୁଦ୍ଧ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ନୁହେଁ, ବରଂ ମଣିଷର ଭୁଲ ନିଷ୍ପତ୍ତିର ପରିଣାମ। ଈଶ୍ୱର ପ୍ରେମ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ମଣିଷକୁ ଜବରଦସ୍ତି ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ, କାରଣ ପ୍ରକୃତ ପ୍ରେମ ସ୍ୱାଧୀନତା ଦେଇଥାଏ।

ଯୁଦ୍ଧର ମୂଳ:  ଯୁଦ୍ଧର କାରଣ ହେଉଛି ମଣିଷର ଲୋଭ, ଘୃଣା, ଅହଂକାର ଓ ଅନ୍ୟାୟ। ଯାକୁବ ୪:୧-୨ କହୁଛି, “ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ଓ ବିବାଦ କେଉଁଠାରୁ ହୁଏ? କଅଣ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅଙ୍ଗପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ସୁଖାଭିଳାଷରୁ ନୁହେଁ?” ଏହା ଦର୍ଶାଏ ଯେ ଯୁଦ୍ଧ ମଣିଷର ଅନ୍ତରରେ ଥିବା ପାପରୁ ଜନ୍ମେ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅଭାବରୁ ନୁହେଁ।

ଓଡ଼ିଶାର ପ୍ରେକ୍ଷାପଟରେ ଚିନ୍ତା କଲେ, ଆମେ ଦେଖୁ ଯେ ଅନେକ ସଂଘର୍ଷ—ଜାତି, ଧର୍ମ କିମ୍ବା ସମ୍ପତ୍ତି ନେଇ—ମାନବୀୟ ବିଭେଦରୁ ଉପୁଜେ। ଈଶ୍ୱର ଏହାକୁ ଚାହୁଁନାହାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମଣିଷର ନିଷ୍ପତ୍ତି ଏହାକୁ ସୃଷ୍ଟି କରେ।

 ଯୁଦ୍ଧ, ପାପ, ଲୋଭ, ହିଂସା ଓ ଅନ୍ୟାୟ ଜଗତରେ ମଧ୍ୟ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରେମ ଅକ୍ଷୁଣ୍ଣ ରହିଛି। ସେ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ପଠାଇ ମଣିଷକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଦେବାର ପଥ ଦେଖାଇଛନ୍ତି (ଯୋହନ ୩:୧୬)। ଯୀଶୁ ଶାନ୍ତିର ରାଜକୁମାର (ଯିଶାଇୟ ୯:୬) ଭାବେ ଆସି ଶିଖାଇଛନ୍ତି, “ତୁମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କର” (ମାଥିଉ ୫:୪୪)। ଈଶ୍ୱର ମଣିଷକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରି ଶାନ୍ତି ଆଣିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଏହା ମଣିଷର ସହଯୋଗ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ।

ଈଶ୍ୱର ମଧ୍ୟ ଶେଷ ଦିନରେ ଏକ ନୂତନ ଜଗତ ସୃଷ୍ଟି କରିବେ, ଯେଉଁଠାରେ “ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋତକକୁ ପୋଛିଦେବେ” ଓ ଯୁଦ୍ଧ ଆଉ ରହିବ ନାହିଁ (ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ୨୧:୪)। ଏହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରେମର ଚରମ ବିଜୟ।

ଯୁଦ୍ଧ, ପାପ, ଲୋଭ, ହିଂସା ଓ ଅନ୍ୟାୟ ଜଗତରେ ଥିଲେ ହେଁ, ଶାନ୍ତି ଆଣିବା ଆମ ଦାୟିତ୍ୱ। ଓଡ଼ିଶାରେ ଆମେ ଆମ ସମାଜରେ ପ୍ରେମ, ସମ୍ମାନ ଓ ଏକତା ଗଢ଼ି ଶାନ୍ତିର ବାର୍ତ୍ତା ପ୍ରଚାର କରିପାରିବା। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରେମ ଆମକୁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରିବାକୁ ଓ ନ୍ୟାୟ ପାଇଁ କାମ କରିବାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଏ। ଆମେ ଯୀଶୁଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ଅନୁସରଣ କରି ନିଜ ଜୀବନରେ ଶାନ୍ତିର ଉଦାହରଣ ହେବା ଉଚିତ।

ଉପସଂହାର : ଈଶ୍ୱର ପ୍ରେମର ପ୍ରତୀକ, କିନ୍ତୁ ଯୁଦ୍ଧ ମଣିଷର ସ୍ୱାଧୀନ ଇଚ୍ଛା ଓ ପାପର ଫଳ। ଈଶ୍ୱର ଆମକୁ ଶାନ୍ତି ଓ ମୁକ୍ତିର ପଥ ଦେଖାଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପ୍ରେମ ଶେଷରେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖକୁ ଜୟ କରିବ। ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରେମରେ ବିଶ୍ୱାସ ରଖି ଶାନ୍ତି ଓ ନ୍ୟାୟ ପାଇଁ କାମ କରୁ। ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ, ଆମେ ଏକ ଉତ୍ତମ ଜଗତ ଗଢ଼ିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରିବା।

    Thank You 

 Jemes Mukunda