ଐତିହାସିକ ଯୀଶୁ

ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କ’ଣ କେବଳ ଏକ କାଳ୍ପନିକ ଚରିତ୍ର, ନା ସେ ସତରେ ଐତିହାସିକ ବ୍ୟକ୍ତି ଥିଲେ?

୧. ବାଇବଲ ବହିର୍ଭୂତ ପ୍ରମାଣ

ଯୀଶୁଙ୍କ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ବାଇବଲ ବାହାରେ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଛି। ରୋମୀୟ ଇତିହାସକାର ଟାସିଟସ୍ (୧୧୬ ଖ୍ରୀ.) ତାଙ୍କ ପୁସ୍ତକରେ ଯୀଶୁଙ୍କ କ୍ରୁଶବିଦ୍ଧ ହେବା ବିଷୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି। ଯିହୂଦୀ ଇତିହାସକାର ଜୋସେଫସ୍ ମଧ୍ୟ ଯୀଶୁଙ୍କ ବିଷୟରେ ଲେଖିଛନ୍ତି।

୨. ସୁସମାଚାରର ବିଶ୍ୱସନୀୟତା

ମାଥିଉ, ମାର୍କ, ଲୂକ ଓ ଯୋହନଙ୍କ ସୁସମାଚାର ଯୀଶୁଙ୍କ ଜୀବନର ବିସ୍ତୃତ ବିବରଣୀ ଦେଇଛି। ଏହି ପୁସ୍ତକଗୁଡ଼ିକ ଯୀଶୁଙ୍କ ଜୀବନକାଳର କିଛି ଦଶନ୍ଧି ମଧ୍ୟରେ ଲିଖିତ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ ଐତିହାସିକ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ବିଶ୍ୱସନୀୟ କରେ।

୩. ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ ଧର୍ମର ଉତ୍ଥାନ

ଯୀଶୁଙ୍କ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ବିନା ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ ଧର୍ମର ଦ୍ରୁତ ବିସ୍ତାର ବୁଝାଇବା କଷ୍ଟକର। ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ଓ ଚମତ୍କାର ଦେଖି ନିର୍ଭୟ ହୋଇ ପ୍ରଚାର କରିଥିଲେ।

ଉପସଂହାର

ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କେବଳ ଏକ ଧାର୍ମିକ ଚରିତ୍ର ନୁହେଁ, ବରଂ ଐତିହାସିକ ତଥ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ନିଶ୍ଚିତ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି। ତାଙ୍କ ଜୀବନ ଓ ଶିକ୍ଷା ଆଜି ମଧ୍ୟ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଲୋକଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଛି।

ମନ୍ଦତା କାହିଁକି ଅଛି?

 

ଯଦି ଈଶ୍ୱର ପ୍ରେମମୟ ଓ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ, ତେବେ ବିଶ୍ୱରେ ମନ୍ଦତା ଓ ଦୁଃଖ କାହିଁକି ଅଛି? ଏହା ଅନେକଙ୍କ ମନରେ ଏକ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନ।

୧. ସ୍ୱାଧୀନ ଇଚ୍ଛା

ଈଶ୍ୱର ମଣିଷକୁ ସ୍ୱାଧୀନ ଇଚ୍ଛା ଦେଇଛନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଭଲ କିମ୍ବା ମନ୍ଦ ମଧ୍ୟରେ ବାଛି ପାରୁ। ମନ୍ଦତା ଅନେକ ସମୟରେ ମଣିଷର ଭୁଲ ନିଷ୍ପତ୍ତିରୁ ଆସେ, ଯେମିତି ଲୋଭ, ଘୃଣା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟାୟ।

୨. ପାପର ପରିଣାମ

ବାଇବଲ କୁହେ ଯେ ପାପ ବିଶ୍ୱରେ ପ୍ରବେଶ କଲା ଯେତେବେଳେ ଆଦମ ଓ ହବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅମାନ୍ୟ କଲେ (ଆଦିପୁସ୍ତକ ୩)। ଏହି ପାପ ଦୁଃଖ, ରୋଗ ଓ ମୃତ୍ୟୁର କାରଣ ହେଲା। ମନ୍ଦତା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି ନୁହେଁ, ବରଂ ମଣିଷର ବିଦ୍ରୋହର ଫଳ।

୩. ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ

ଈଶ୍ୱର ଅନେକ ସମୟରେ ମନ୍ଦତାକୁ ଭଲ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି। ଯେମିତି, ଯୋଷେଫଙ୍କ ଜୀବନରେ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମନ୍ଦ କାମ କଲେ, କିନ୍ତୁ ଈଶ୍ୱର ଏହାକୁ ତାଙ୍କ ପରିବାରକୁ ବଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କଲେ (ଆଦିପୁସ୍ତକ ୫୦:୨୦)।

ଉପସଂହାର

ମନ୍ଦତାର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅସ୍ତିତ୍ୱକୁ ଖଣ୍ଡନ କରେ ନାହିଁ, ବରଂ ଆମ ସ୍ୱାଧୀନ ଇଚ୍ଛା ଓ ପାପର ପରିଣାମକୁ ଦର୍ଶାଏ। ଈଶ୍ୱର ଆମକୁ ପ୍ରେମ ଓ ମୁକ୍ତିର ପଥ ଦେଖାଇଛନ୍ତି, ଯାହା ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ସମ୍ଭବ।

ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଅଛି କି?

 

ଈଶ୍ୱର ଅଛନ୍ତି କି ନାହିଁ, ଏହା ମାନବ ଇତିହାସର ଏକ ମୁଖ୍ୟ ପ୍ରଶ୍ନ। ଅନେକେ କୁହନ୍ତି ଯେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ, ତେଣୁ ସେ ନାହାନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଅନେକ ଯୁକ୍ତି ଓ ପ୍ରମାଣ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅସ୍ତିତ୍ୱକୁ ସମର୍ଥନ କରେ।

୧. ବିଶ୍ୱର କାରଣ

ବିଶ୍ୱର ଆରମ୍ଭ କେମିତି ହେଲା? ବିଗ୍ ବ୍ୟାଙ୍ଗ ତତ୍ତ୍ୱ କୁହେ ଯେ ବିଶ୍ୱର ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଆରମ୍ଭ ଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଏହି ଆରମ୍ଭର କାରଣ କ’ଣ? ଏକ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଶକ୍ତି ବିନା ଏତେ ଜଟିଲ ଓ ସୁସଂଗଠିତ ବିଶ୍ୱ ସୃଷ୍ଟି ହେବା ଅସମ୍ଭବ। ଏହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସୂଚାଏ।

୨. ଜୀବନର ଜଟିଳତା

ମଣିଷର ଶରୀର, ପ୍ରକୃତିର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ଜୀବନର ଜଟିଳ ଗଠନ ଏକ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଡିଜାଇନକୁ ଦର୍ଶାଏ। ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ, ମାନବ ଡିଏନଏରେ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ସୂଚନା ରହିଛି, ଯାହା କେବଳ ସଂଯୋଗରେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇପାରେ ନାହିଁ।

୩. ନୈତିକତାର ମୂଳ

ସତ୍ୟ, ନ୍ୟାୟ ଓ ପ୍ରେମ ପରି ନୈତିକ ମୂଲ୍ୟଗୁଡ଼ିକ କେଉଁଠୁ ଆସେ? ଯଦି ଈଶ୍ୱର ନାହାନ୍ତି, ତେବେ କାହିଁକି ଆମେ ଭଲ ଓ ମନ୍ଦ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ କରୁ? ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଏହି ନୈତିକତାର ଆଧାର ପ୍ରଦାନ କରେ।

ଉପସଂହାର

ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅସ୍ତିତ୍ୱ କେବଳ ବିଶ୍ୱାସ ନୁହେଁ, ବରଂ ବିଜ୍ଞାନ, ଯୁକ୍ତି ଓ ନୈତିକତା ଦ୍ୱାରା ସମର୍ଥିତ। ଆପଣ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକୃତି ଓ ବାଇବଲ ଅଧ୍ୟୟନ କରି ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଖୋଜି ପାରନ୍ତି।

ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନର ପ୍ରମାଣ

 

ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ହେଉଛି ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ ବିଶ୍ୱାସର ମୂଳ ସ୍ତମ୍ଭ। ଅନେକେ ଏହାକୁ ଏକ କାଳ୍ପନିକ ଗଳ୍ପ ବୋଲି ଭାବନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଏହାର ସତ୍ୟତା ପାଇଁ ଅନେକ ପ୍ରମାଣ ରହିଛି।

୧. ଖାଲି କବର

ଯୀଶୁଙ୍କ କ୍ରୁଶବିଦ୍ଧ ହେବା ପରେ ତାଙ୍କ ଶରୀରକୁ ଏକ କବରରେ ରଖାଯାଇଥିଲା, ଯାହା ରୋମୀୟ ସୈନିକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପାହାରା ଦିଆଯାଉଥିଲା। ତଥାପି, ତୃତୀୟ ଦିନରେ କବର ଖାଲି ଥିବା ଦେଖାଗଲା। ଯଦି ଶିଷ୍ୟମାନେ ଶରୀର ଚୋରି କରିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ସେମାନେ ରୋମୀୟ ସୈନିକମାନଙ୍କୁ କିପରି ପରାସ୍ତ କରିଥାନ୍ତେ? ଏହା ଛଡ଼ା, ଶତ୍ରୁମାନେ କେବେ ଖାଲି କବରର ଖଣ୍ଡନ କରିନଥିଲେ।

୨. ପୁନରୁତ୍ଥିତ ଯୀଶୁଙ୍କ ଦର୍ଶନ

ବାଇବଲ ଅନୁସାରେ, ପୁନରୁତ୍ଥିତ ଯୀଶୁ ୫୦୦ରୁ ଅଧିକ ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଖା ଦେଇଥିଲେ (୧ କରିନ୍ଥୀୟ ୧୫:୬)। ଏହି ଲୋକମାନେ କେବଳ ଶିଷ୍ୟ ନଥିଲେ, ବରଂ ସାଧାରଣ ଲୋକ ଓ ଏପରିକି ସନ୍ଦେହକାରୀ ଥୋମାଙ୍କ ପରି ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ଏତେ ଲୋକଙ୍କୁ ଏକ ସାଙ୍ଗରେ ଭ୍ରମ ଦେଖା ଅସମ୍ଭବ।

୩. ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପରିବର୍ତ୍ତନ

ଯୀଶୁଙ୍କ କ୍ରୁଶବିଦ୍ଧ ହେବା ପରେ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଭୟଭୀତ ଓ ନିରାଶ ହୋଇଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ପରେ ସେମାନେ ନିର୍ଭୟ ହୋଇ ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାର କଲେ, ଏପରିକି ମୃତ୍ୟୁର ମୁହଁ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ଅଟକାଇ ପାରିଲା ନାହିଁ। ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନ କେବଳ ପୁନରୁତ୍ଥାନର ସାକ୍ଷୀ ହିଁ ଘଟାଇ ପାରିଥାନ୍ତା।

ଉପସଂହାର

ଯୀଶୁଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନ କେବଳ ଏକ ବିଶ୍ୱାସ ନୁହେଁ, ବରଂ ଐତିହାସିକ ତଥ୍ୟ, ସାକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ବିବରଣୀ ଓ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦ୍ୱାରା ସମର୍ଥିତ। ଏହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ ବିଶ୍ୱାସର ସତ୍ୟତାକୁ ପ୍ରମାଣ କରେ ଓ ଆମକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରେମରେ ଆସ୍ଥା ରଖିବାକୁ ଆହ୍ୱାନ ଦେଇଛି।

Article by Jemes Mukunda